Klopt, zeg ik.
Als iets niet te bevatten is,
niet te geloven, dan zet je
het aan de kant als niet waar.

Jaren wilde zij niets weten
van mijn zoektocht nadat
mijn intuïtie duidelijk was.

En nu, nu er toch iets door
begint te sijpelen via de
“normale” media, geeft ze
aan dat er iets gebeurt in haar hoofd.

Niet te geloven, wordt:
het is misschien toch waar.
Waarin het woord misschien
er nog tussen moet.

De Epstein documenten zijn slechts
een klein deel van alles wat nog
naar buiten moet komen.

Ik kijk naar een aantal
praatprogramma’s en mis
een uitgesproken verontwaardiging.

Wat ik op zich wel begrijp,
want de meeste mensen denken
nog dat het ergens anders gebeurt,
in ieder geval niet in Nederland.

Iemand die het woord doet,
ben ik tegen gekomen op
een niet ok foto met kinderen.
Ik weet dat hij van de ene leugen
naar de andere gaat.

Zo werkt dat dus.

We hoeven echt niet te verwachten
dat een dader naar voren stapt
en zegt, ik heb me daar ook
schuldig aan gemaakt.

Het script kan alleen maar
uitgevoerd worden door mensen
die goed kunnen liegen.

Ik denk dat ze denken dat dit
hele verhaal wel voorbij zal vliegen
zonder enige consequenties.
Zo is het immers altijd gegaan.

Er zijn verhalen genoeg van slachtoffers
en op de een of andere manier
bereiken die de media of het
rechtssysteem niet.

Daders hoeven zich niet te verstoppen,
want ze maken gebruik van
cognitieve dissonantie.

Recht voor je neus vreten ze
van alles uit en ze gaan er
vanuit dat jij het niet ziet.

Omdat het niet te geloven is….

En wie het wel ziet,
wordt voor gek verklaard.
En wie er werk van maakt
wordt aangepakt.

Lichtflits