Na het schrijven van mijn
tekst over ziek zijn ging ik afwassen.
En ineens vroeg ik me af of
ik me ziek voel of dat ik gewond ben.

Ik voel me namelijk niet ziek,
het is niet zo dat ik perse in bed
moet blijven liggen, of dat ik
me nog zwak voel.

Het is enkel mijn hoofd dat nog
niet altijd meewerkt,
dat ik niet op woorden kan komen,
of zaken logisch op een rij kan zetten.

De verpleegkundige vertelde me
dat dat kan komen omdat ik in
6 dagen 3 keer onder narcose
ben gebracht.

Nou vind ik het niet zo erg dat
mijn hoofd niet werkt, ik ben
een gevoelsmens, ik werk
eigenlijk altijd vanuit mijn gevoel.

Het is alleen in de wereld van regels
en voorwaarden niet handig.
Ik ben nog steeds niet toegekomen
aan de hele lijst van bestellingen
op mijn website die gedaan zijn
in de tijd dat ik nog in het ziekenhuis lag.

Ik wil er wel mee beginnen,
dus mocht je een mailtje ontvangen,
weet dan dat ik enkel het knopje
heb aangeklikt op mijn website.

Mocht je op deze wijze een
donatie hebben gedaan.
Hartelijk dank daarvoor.

Ook het overgaan van het ene
onderwerp naar het andere
is wat ik heb overgehouden
aan mijn ziekenhuis opname.

Wat het schrijven voor me doet
is me inzicht geven.
Soms stromen er woorden uit me
waar ik dan weer over “nadenk”
terwijl ik met iets anders bezig ben.

Lichtflits