Het is een vraag die me
al een paar dagen bezig houdt.
Er is iets veranderd, alsof ik
in een ander verhaal terecht
ben gekomen, alleen kan ik
de woorden ervoor nog niet vinden.
Lichamelijk onaangenaam.
Alsof het touw steeds strakker
getrokken wordt, een onrust voel,
die ik met vriendelijke bewegingen
weer laat ontspannen.
Het gevoel dat op de achtergrond
er diepe verhalen worden uitgespeeld,
waar ik mee verbonden ben maar
wat zich nog niet helder laat zien.
Er is iets veranderd appt een vriendin mij.
Ik voel het, er is iets veranderd.
Ik ben blij met haar opmerking,
want ik voel het ook.
Overgave, loslaten, vergeven,
accepteren, vrede, heelheid, liefde.
Allemaal woorden waar ik me nu
mee bezig houd.
Heb me helemaal losgemaakt
van wat er in de wereld gebeurt.
Alsof ik in een andere stroom terecht
ben gekomen en niet meer nodig
ben in die andere stroom.
Als ik al nodig was daar.
Want wat doe ik mezelf aan als
ik me continue in een negatieve stroom
van informatie bevind.
Mijn lichaam geeft me duidelijk aan
dat het tijd is om terug te keren
naar mijn heelheid.
Dat het tijd is om terug te keren
naar mezelf.
Dat ik het weg mag geven,
over mag geven en in vertrouwen
mag blijven dat wat we hebben
moeten doen ook daadwerkelijk
hebben gedaan.
De splitsing van twee werelden
is daadwerkelijk gebeurd.
De spirituele waarheden bevestigen
zichzelf en wat voor veel mensen
eerst enkel voelbaar was, wordt nu
langzamerhand zichtbaar.
Het bewustzijn breidt zich uit,
de verhalen worden innerlijk duidelijk.
Dit nieuwe terrein voelt onwennig.
Er gelden liefdevollere hogere regels.
Zo voelt het. Waarin de waarheid
niet langer kan worden ontkent.
We komen op het punt waarop
je mond houden over wat je ervaart,
ziet, weet, hoort en voelt, zwaarder
begint te voelen dan het verzwijgen
van je waarheid.
Hoe mooi valt het in de tijd.
Met een nieuwe maan voor de deur.
De lente equinox en de verschuiving
naar een nieuwe ronde van een
astrologisch jaar.
Ik voel me uitgeknepen,
heb geen idee welke richting,
zie niet hoe of wat,
mijn lichaam staat onder hoogspanning
en toch diep van binnen voel ik
dat het zo moet zijn.
Overgave in vertrouwen.
Het leven zal me de nieuwe weg wijzen
in overeenstemming met mijn hart.
Lichtflits
