Een bacterie die kon
groeien door de antibiotica
die ik heb gekregen.

Met hoge koorts en een lage
bloeddruk werd ik wakker,
een paar dagen geleden.

Het gekke was dat ik dat van
de chirurg die me opereerde
al had begrepen, dat hij
niet blij was met de antibiotica
die me was voorgeschreven.
En nu begreep ik waarom.

Het duurde een dag voordat
het duidelijk werd door de
onderzoeken die direct
werden gedaan.

In isolatie, wat betekent
dat ik de kamer niet af mag
zolang de bacterie er nog is.
Verpleegkundigen in blauwe jassen
en handschoenen zodat andere
patiënten niet besmet worden.
Familie mag wel komen,
maar liever geen contact.

Ik liet het allemaal maar
over me heen komen.
Wakker voelde ik me als een
zombie, gelukkig kan ik
tegenwoordig weer slapen
en was dit een goede reden
om overdag in bed te gaan liggen.

Een rauwe, confronterende
werkelijkheid waar je dan
doorheen moet.
Opgesloten in een ruimte
waar je niet uit mag.

Weer in totale overgave
en het diepe vertrouwen
dat het goed komt.

Vandaag is het dag 4 en
ben ik er weer.

De wonden aan mijn voeten
genezen goed, ik slaap
weer iedere nacht en als
het allemaal zo verder gaat
dan mag ik ergens in de loop
van deze week naar huis.

Liefs Anniek

Hartelijk dank voor jullie ondersteuning