Ons bewustzijn is zich aan
het verschuiven van de tijdelijkheid,
het leven in een lichaam als mens
in de wereld,
naar de oneindigheid,
het leven als kosmisch wezen
hier op de aarde.

Ik vind het altijd prachtig wanneer
zo’n zin voorbij komt en ik het
op de ervaringen kan leggen
die ik in mijn leven meemaak.

De maand maart heeft me behoorlijk
wat ervaringen gebracht waardoor
ik stil moest gaan staan en me realiseerde
dat er allerlei zielenverhalen voorbij kwamen.

Alsof ik ineens duidelijk aanwezig was
in een andere wereld, die naast
de onze bestaat.
Nog niet uit te leggen in woorden maar
mijn gevoel was en is heel duidelijk.

Ik heb nooit getwijfeld aan het bestaan ervan
omdat ik als kind al bijzondere ervaringen had.
Die ik met niemand deelde omdat ik wist
dat de meeste mensen ze weg zouden
zetten als fantasie verhalen.
En wie wil er nou gek gevonden worden ?

De afgelopen weken merk ik dat
de behoefte steeds groter wordt
om me niet langer te verschuilen
achter de menselijke normen van
wat we wel en niet accepteren.

Om die poort volledig open te zetten
en het gewoon maar te laten stromen.
En de grap is dat ik dan tegen
de weerstand in mezelf aanloop.

Zelfbescherming is altijd een thema geweest.
Het kameleon gedrag vertoon ik nog steeds,
al doe ik dat niet meer zo als dat ik vroeger deed,
er zijn nog restjes die mogen worden opgeruimd.

In mijn eentje laat ik mezelf vrij.
Hoor ik, voel ik, zie ik en weet ik.
Maar zodra ik samen met iemand
anders ben, word ik toch voorzichtig
en kies ik voor stilte.

De behoefte om samen met anderen
dit te bespreken wordt wel steeds groter.
Om open te zijn, te delen en begrepen
te worden, elkaar aan te vullen en te
inspireren, het in een vorm geboren
te laten worden in de werkelijkheid.

Ik denk dat dat er bedoeld wordt met
van de tijdelijkheid naar de oneindigheid.
De oneindigheid neemt steeds meer
ruimte in in mijn lichaam.

Aan de ene kant voel ik de weerstand
om er open over te zijn en aan
de andere kant weet ik dat het tijd is
voor mijn authentieke zelf om zich
helemaal zichtbaar te maken
in de wereld.

Dat proces is al sinds 2012 gaande.
Ik heb vele boeken uitgebracht
over mijn proces daarin.
En toch weet ik dat het tijd is om
ook die volgende stap te maken.

Hoe zit dat met jou ?
Deel jij wat je aan inzichten ontvangt ?
Mag jij van jezelf volledig jezelf zijn ?
Of dim je je eigen licht om toch nog
het gevoel te hebben een beetje te passen ?

Lichtflits