Ik zat in mijn auto en dat
is eigenlijk het enige moment
dat de radio aanstaat.

Meestal zet ik de radio uit
wanneer de reclames beginnen
voor het journaal.
Dit keer was ik te laat.

Een bloederig verhaal werd
me verteld als reclame voor
een boek, te koop bij Bol.
En ik vroeg me af waarom dat op
deze wijze moest.

Daarna kwam de reclame
voor het werken bij defensie
en viel het kwartje.
Het normaliseren van bloederige
verhalen omdat dat bij oorlog hoort.

Een tijdje geleden kwam de
realisatie dat onze jeugd via
de computerspellen al heel
veel aankunnen.
De beelden die daarin voorbij
komen zijn heftig.

Voor het brein maakt het
niet uit of iets in de werkelijkheid
gebeurt of op beeld.
Het komt binnen en er vindt
een normalisatie plaats.
Het is ok om te doden in een spel,
en meestal staan ze toch weer op.

Wanneer ik gesprekken aanga
hierover wordt mij verteld dat
ze heus wel weten dat het in het
dagelijkse leven niet ok is.

Ik werd overvallen door de reclame
en dacht direct: waarom ?
Het was nog vroeg in de dag en
ik had kinderen in de auto kunnen hebben.

Zou ik willen dat ze daarmee
geconfronteerd worden ?
Het gaf mij een naar gevoel.

Als ik dat wat gezegd werd
hier zou opschrijven dan denk ik
dat facebook me een
waarschuwing zou geven.

Mijn conclusie is dat het subtiele
programmering is.
Het normaal maken van wat
niet normaal is.

We moeten immers klaar worden
gestoomd voor een oorlog
en men heeft daar onze
toestemming voor nodig
en onze kinderen.

Lichtflits