Bij een woord, een zin
een gedachte.

Bij kennis en informatie.

We zijn het zo gewend om
van dag naar dag te rennen.
onze taken uit te voeren,
informatie tot ons te nemen.

De vraag is, wat doe je ermee ?

Gewoontes en patronen
blijven doorgaan totdat je
er zelf of een rem opzet.

Stil gaan staan en observeren,
zien en voelen voor wat het is,
is in deze tijd best moeilijk.

We razen maar door.
De ene zegt dit, de andere dat.
De ene doet dit, de andere dat.

De kern van het hele proces
is uitkomen bij je eigen kern.
Wat zeg ik, wat doe ik en
wat betekent dat voor mij.

Diepe processen die wel jaren
kunnen duren.
Soms valt begrip pas jaren
na het ontvangen van een zin.

De wereld raast aan de oppervlakte,
door en door, sneller en
dan nog sneller.
Het is zo verleidelijk om mee te gaan
omdat iedereen dat zo doet.

Het heeft ons losgemaakt van
ons diepe weten en zijn.

Door alle oppervlakkigheid,
het lawaai en de chaos,
raken we verdwaald van
ons eigen wezen die Liefde is.

Staan we niet meer stil bij
normen en waarden,
zetten we de maskers op
en doe we onze
“niets aan de hand” jas aan.

We vergeten onze wortels
en de oprechtheid naar de medemens.

Stil staan, bij een woord,
een zin, een gedachte
die ons kan vertellen wie
we werkelijk zijn.

Niet een seconde, minuut
of een uur.

Maar net zolang totdat er
vanuit je binnenste met je
wordt gesproken en zaken
ineens kraak helder worden.

Lichtflits