Je kan makkelijker de diepte ingaan
wanneer er in je leven serieuze
onderwerpen spelen.

Bij mij waren dat de afgelopen maanden
de vragen over leven en dood en hoe
we ons dagelijkse leven daarop afstemmen.

Vandaag is mijn linkervoet genezen verklaard.
En gisteren bracht ik mijn vriendin naar
haar laatste lichamelijke plek.

Daar zit diepte in, in het verhaal
van ons de afgelopen maanden.

Daar heeft zij jaren een rol ingespeeld.

Ze liet me zien hoe je na een zwaar leven,
met lichamelijke kwalen je toch de vreugde
in het leven kan vinden in alle eenvoud.
Bewegen binnen je mogelijkheden.
Vloeken wanneer nodig.

Ze werd mijn keukentafel moeder,
die dagelijks luisterde naar mijn praatjes.
Het ging nooit over waar ik mee
bezig was, over het spirituele.
En toch ook weer wel omdat
het in het dagelijkse leven gewoon
meedraait op de achtergrond.

Het is de vertaling van een diepere laag.

Iedere dag was er nog iets van
een sprankel dat het leuk maakte.
Totdat ze aangaf dat dat niet meer zo was.

In die tijd kon ik er steeds slechter komen,
tot helemaal niet meer.
Gelukkig gingen we over op bellen
en bleven we zo wel contact houden.

In dit soort tijden, ga je als vanzelf
de diepte in en komen er serieuze vragen
over leven en dood.

Mijn reis van dit jaar gaat daar
zeker over.

De wat kan ik vraag, laat zich iedere
dag horen en als vanzelf komt daar
de wat wil ik vraag achteraan.

Afscheid nemen van dat wat was.
Verwelkomen van dat wat komt.

Bedankt Greetje,
heb veel van je geleerd.

Tot Later

Liefs Anniek