Observeren is voor mij
vanaf een afstand kijken
wat er gebeurt, zonder je
emoties ermee te verbinden.

Wanneer je iets ziet en je
laat het helemaal binnenkomen,
je verbindt je emotionele lichaam
ermee, dan ben je aan het
absorberen.

Je zuigt het op, je laat het
rondzingen en je gaat er op
meetrillen.

Waardoor je je bewust wordt van
wat er nog aan lage frequenties
in je leven of hoe makkelijk het is
om in de uitnodiging van angst
en haat te stappen.

Alles wat er nu in de wereld gebeurt
heeft liefde nodig.
Wanneer je in angst en haat stapt,
verlaat je de frequentie van liefde
en voed je dat wat nu mag uitdoven.

De observatiestand kan in eerste
instantie als hard en afstandelijk voelen.
Zeker als je iemand bent die vanuit
empathie leeft, die behulpzaam is
en bereid is om zichzelf aan de kant te zetten.

Toch is dat niet langer de bedoeling.

In de observatiestand houd je afstand
zodat je Zelf in Liefde kan gaan staan.
Je zet een frequentie tegenover dat wat
de wereld je biedt en dat is innerlijke vrede
en onvoorwaardelijke liefde.

Daardoor vindt er een transformatie plaats.
Des te meer mensen dit doen des te
sneller we door het proces van uitdoven gaan.
Er is een omslagpunt.
We worden hiermee geholpen door de
aarde, het universum en de kosmos.

Word je vandaag er eens bewust van
of je in de frequentie van innerlijke vrede
en onvoorwaardelijke liefde kan blijven.

Zelfs wanneer je dingen hoort die je
normaal uit je balans zouden halen.

Bewust worden van hoe jij het doet,
wat er in je gebeurt is de sleutel
voor innerlijke verandering.

Niet absorberen maar observeren.

Lichtflits