En dan komt het moment
dat je voelt dat de verschuiving
nog groter mag zijn dan je
eerst dacht.
Een paar weken geleden had
ik al eens een balletje opgegooid.
Mijn huis staat te koop.
Niet met een bord in de tuin
of met veel bombarie.
Maar energetisch staat het in de verkoop.
Twee jaar geleden voelde ik dat
het tijd was om het los te laten.
Dat bracht al heel wat in beweging.
Het huis waar ik jaren met mijn kind
heb gewoond, waarin ze groot
is geworden.
Mijn plekje in de zon waar ik
in februari al kan gaan zitten.
De tuin volop in bloei.
Het veld, het park en
het bos in de buurt.
Voor de plek hoef ik niet weg.
Ik moest er naar toe groeien,
dat was me wel duidelijk.
Als je weggaat dan moet
er iets nieuws komen.
Afgelopen week kwam er ineens
een stroomversnelling.
Of iemand mocht komen kijken.
Het bracht alles in mij ook weer
opnieuw in een stroming.
Ben ik daar wel klaar voor ?
Heb ik daar de energie voor ?
Hoe ga ik dat doen ?
Het werd een interessante ervaring.
Ik heb een oud huis,
er moet veel gebeuren,
daar ben ik eerlijk over.
Het voldoet nog niet aan
de eisen van deze tijd,
maar alles werkt en het heeft
potentie.
Mijn helderheid voor de volgende
stappen neemt steeds verder toe.
De afsluiting van een periode
is begonnen, energetisch staat
het huis al in de verkoop.
De kijker hoeft het niet.
Zonder poeha en gedoe ben
ik er klaar voor.
Met poeha en gedoe nog niet,
dat was de les van deze week.
Hoe mooi zou het zijn als dat zich
in een vloeiende beweging
allemaal ontvouwt.
Huis verkopen, verhuizen en
landen op een nieuwe leuke plek.
Geen idee nog hoe en wat.
Er is beweging in mij en
dat is wat belangrijk is.
Het licht staat op groen.
Lichtflits
