Het was al even geleden
dat ik moest toegeven
aan een grote golf van energie.

Pas op de plaats,
luisteren naar mijn lichaam,
me overgeven aan dat wat het
nodig heeft.

Ik ben een kei in het negeren,
maar dit keer ontkwam ik er niet aan.
Horizontaal was de enige positie
die goed voelde.
Dus terug naar bed.

De golven blijven komen,
en volgens mij zitten we nog
in een opbouw.

Stapje voor stapje,
rondje na rondje,
past ons lichaam zich aan.
Het was dan ook al een
tijdje geleden dat de pilaren
van licht zich lieten zien.

Oude emoties kunnen opspelen,
je lichaam kan strak gaan staan.
Je zenuwstelsel laat zich voelen,
spieren in de kramp. Het kan een
reactie zijn op de energie.

Dit keer zat het bij mij vooral
in mijn hoofd.
Een licht duizelig gevoel,
warm en koud tegelijk,
en geen energie.
Een drukkend gevoel op mijn oren.

Vandaag voelt het beter,
heb ik buiten al een flinke
wandeling gemaakt en me
verbonden met de energie van de natuur.

Diep ademhalen, wortels in de grond.
De realisatie dat we grote stappen
aan het maken zijn.

De golven blijven komen.
We zitten in een
veranderingsproces.

Wees flexibel.
Heb geduld.
Geef je over.
En zorg goed voor jezelf.

Lichtflits