Ik was gisteren met mijn
dochter bij de IKEA.
Een bedrijf dat voor mij
begin 2020 al liet zien dat
ze bij de club horen.

Toen ik hoorde dat ze een experiment
deden in een winkel waar mensen
een badge moesten dragen om
te laten zien of ze gevaccineerd waren,
haakte ik af.

Ze hebben over de hele wereld
winkels staan en zijn dus een
globalistisch bedrijf.
Net zoals de Aldi en Lidl.

Met veel interesse liep ik door
de winkel om uiteindelijk bij
de kassa’s uit te komen.

5 lanen van zelfscankassa’s met
per laan 2 of 3 controleurs.
1 laan waar je met cash kunt betalen,
via een betaalsysteem zonder medewerker.
1 laan waar je kan pinnen en 3 lanen
waar je kunt afrekenen als je de IKEA app
op je telefoon hebt gedownload.
Die 3 lanen waren zo goed als leeg.

Er stonden lange rijen achter de
de 2 lanen waar mensen konden
afrekenen zonder app.

Kijk ,zei ik tegen mijn dochter,
dit is nu dwang en drang om
mensen in gedrag te sturen.

Wil je snel aan de beurt zijn,
dan moet je de app downloaden.
Doe je dat niet dan sta je toch wel
een tijdje in de rij.

Mijn dochter vindt het maar niks
dat ik dat zo benoem.
In haar wereld komt ze het
overal tegen en ze vindt het normaal.

Eindelijk was ze aan de beurt.
Ze scande haar product en de
kassa ging op rood.
Wachten op een controleur.

Controle of we wel eerlijk zijn.
Ook dat vindt de jeugd inmiddels normaal.
Dat een ieder in je tas mag kijken,
of je mag controleren.
Ik krijg er nog steeds de kriebels van.

Net zoals de meldingen bij de ingang
van de Albert Heijn.
Het begint met een kartonnen bord
van een politieman bij de ingang.
181 euro boete als je betrapt wordt
op diefstal, wat in iedere laan herhaald
moet worden door bordjes om de 3 meter.

Ik vind het vervelend om bij voorbaat
als crimineel behandeld te worden
en ik weet zeker dat iedere dief die
steelt zich daar niets van aantrekt.
Energetisch voelt het onaangenaam.

Goed, terug naar de kassa.
Gelukkig zijn we als eerlijk bestempeld
en wordt het rode lampje verwijderd
zodat we verder kunnen.

Er verschijnt een vraag naar je postcode.
Men wil weten in welke omgeving
je woont. Die mag je overslaan.

Vervolgens komt de vraag of je je
kassabon uitgeprint wil hebben of dat
ze die naar je mailadres moeten sturen.
Jij mag kiezen.

Ook dit vind ik weer zeer interessant,
omdat ik inmiddels weet dat informatie
verzamelen over mensen voor een bedrijf
veel geld op kan leveren.

Wanneer we door de poortjes zijn,
kijk ik nog eens achterom.
De rijen zonder app, zijn inmiddels
verder gegroeid en de rijen met app
zijn zo goed als leeg.
Ik vind het klantonvriendelijk en
de dwang en drang staat me tegen.

De omroepster vertelt, met een
vriendelijke stem, dat men de app
kan downloaden en dat je onderweg
alles kan scannen wat je in je wagentje legt.
Welke rijen dan beschikbaar voor je zijn
om te kunnen betalen.

Gelukkig kiest blijkbaar de meerderheid
van de mensen daar nog niet voor en
zijn we nog bereid om dan lang
in de rij te staan.

Voor mij was dit voorlopig
mijn laatste bezoek.
Het was even interessant, maar het
voelt niet goed.
Ik hou niet van dwang en drang,
controle en klantonvriendelijkheid.

Mij moet je als klant echt anders
behandelen.

Lichtflits