Voor mij is de natuur in gaan
een half jaar lang een grote
uitdaging geweest.

Het lopen lukte niet en
daarom kwam ik niet meer op
de plekken waar ik zo graag kom.

Gisteren werd de behoefte om
naar het park te gaan zo groot,
dat ik mezelf de uitdaging gaf
om er naar toe te lopen.

Met de rollator over het steentjespad
viel tegen maar ik wist waar ik
uit wilde komen.
En het lukte me.

Zittend op het stoeltje van de rollator,
keek ik uit over het water terwijl
ik me innerlijk verbond met de
energie van de natuur.

Op de terugweg langs het veld,
met af en toe een pauze omdat
mijn voeten protesteren.
Gezicht in de zon en diepe
ademhalingen, de stilte die
van binnen direct met me begint
te spreken.

Ik ben er weer, op de terugweg,
om dit weer dagelijks te kunnen doen.
Voor mij is het zo belangrijk om
buiten te zijn, om de connectie te maken
met de natuur en moeder aarde.

7 maanden heb ik binnen gezeten,
en nu is het eindelijk zover dat ik
weer naar buiten kan.

De natuur in,
nu komt de heling echt op gang.

Lichtflits