Zo voelt het altijd voor mij
wanneer we een ander sterrenteken
binnengaan, alsof er een draai
gegeven wordt aan de caleidoscoop
waardoor dingen anders op hun
plek vallen.

Nieuwe kleuren, nieuwe samenstelling,
nieuwe vormen en daar mogen we
dan de hele maand mee oefenen.

De caleidoscoop staat nooit echt stil,
want het sterrenstelsel staat nooit stil.
Toch voelt het alsof een kleur, een toon
terwijl een teken in de zon staat, de
boventoon voert.

Het ene teken past beter bij je
dan het andere teken en soms
kan het voelen als een wanklank,
voelt de combinatie niet goed of roept
het achterliggende energetisch verhaal
weerstand bij je op.

En soms voel je je zomaar krachtig
en sterk in je resonantie gezet.
Komen er delen naar buiten die
je een tijdje niet hebt gevoeld.

Dagelijks speelt er een energetisch
orkest in ons veld dat verhalen vertelt.
Het is een vloeiende beweging,
met kleuren, vormen, ritme.

Ik denk dan aan een caleidoscoop.
De ene dag is de andere niet.
We worden dagelijks door dat veld
beïnvloed en in deze tijd is er
veel aan de hand, astrologisch gezien.

Lichtflits