De afgelopen dagen zijn
er in mijn leven grote verschuivingen.
En eerlijk gezegd weet ik dat dat
de bedoeling is en toch is er een
verbazing van hoe snel het kan gaan.

Hele oude stukken, een opbouw
in energie die me het gevoel geven
onder druk te staan.

De druk in de snelkookpan die ervoor
zorgt dat het eten sneller klaar is,
het lichaam dat een druk voelt om
ervoor te zorgen dat de oude emoties
in sneltreinvaart getransformeerd worden.

Mijn lichaam heeft er moeite mee,
Terwijl ik weet dat dat enkel
het zichtbaar worden van het proces is.
Het weet hoe ermee om te gaan.

Vertragen, lief zijn voor jezelf,
alles voelen en toestaan.
Meer niet. Niet dwingen,
niet denken dat er iets mis is.
Maar erkennen dat het bij het
energetische proces hoort dat gaande is.

Het oude loslaten, ruimte maken
voor de grote ontlading.
Het oude harnas van overleving
is niet langer nodig, omdat de
situatie die om het harnas vroeg
niet langer bestaat.

Vandaag is het volle maan om 12:39.
Met een volledige verduistering
waardoor er een bloedmaan ontstaat.

Op 3-3 waardoor er een poort opengaat.

De verandering is onvermijdelijk.
De ontlading mag er zijn.
Niet langer dragen wat niet van jou is.
Zodat de innerlijke ruimte gevuld
kan worden met het nieuwe.

Worden wie je werkelijk bent.
De ware jij, die alle oude verhalen
niet langer eert en herhaalt,
maar ze loslaat en dan door de
poort van waarheid stapt.

Leugens en onwaarheden
kunnen daar niet doorheen.
Je kan ze niet meenemen.
En je lichaam weet dat.

De mist in je denken zorgt
ervoor dat je gedwongen wordt
om naar je gevoel te gaan.
De sensaties in je lichaam zijn
de oude verhalen.

De hele wereld gaat op hetzelfde
moment door dit proces.
En iedereen werkt aan zijn eigen
stuk, of niet.

Wees mild, blijf kalm,
ga zitten in het zonlicht of
verbind je met de natuur.

De nieuwe frequenties
doen hun intrede,
laat het zich ontvouwen.

Lichtflits