Ik maak een wandeling
in de zon, langs het kanaal
waar veel bomen staan.

Het voelt magisch en
mijn lichaam vult zich
met het licht dat op
me schijnt.

De slippers gaan uit,
en ik zuig alle vrijgegeven
energieën op.

Het brengt me naar
mijn kindertijd.
Toen deed ik het al,
het contact maken met
de wolken, de bomen
en het water.

Ik werd en word er een mee.
Toen onbewust nu bewust.

Magisch voelt het.
Los van de wereld
en totaal verbonden
met de aarde,
het universum de kosmos.

Het gevoel is oneindig,
voedend, liefdevol,
dragend en ik zend het uit,
de wereld in.

Energetisch en in woorden.
Ik ben alles, oneindig.
Ik ben.

Lichtflits