Ik zag gisteren een filmpje
over robot dieren voor mensen
met dementie.

En dat het voor de ouderen
niet uitmaakt dat het geen
echte dieren zijn.

Wat robot dieren missen is
de energie van het leven.
De essentie waarmee we
energetisch met elkaar in
contact kunnen komen.

Begrijp me niet verkeerd,
ik vind het mooi dat het initiatief
er is en dat dementerende ouderen
het idee kunnen hebben dat het
een werkelijk dier is.

Het kan de liefde activeren en
ik denk dat een ieder
daar baat bij heeft.

Het is denk ik ook niet te doen
om iedere bewoner een echt
dier te geven.

Het filmpje maakte mij er bewust van
dat het een nieuwe beweging is
om de essentie van het leven
te ontkennen en het te vervangen
door iets wat dat niet heeft.

Wij zijn wonderlijke wezens en
in ons bevindt zich iets dat niet
vervangen kan worden door een
computer of een robot.

We kunnen iets synthetisch nabootsen
in de vorm maar de essentie van het leven
zullen we niet kunnen vangen.

We zijn creatieve lichtwezens,
die baat hebben bij de oprechte
verbindingen met de levenskracht
van anderen.

Men probeert dat te vervangen
en ons wijs te maken dat alles
wat een mens kan, de digitale
wereld ook kan.
Toch is dat niet waar en zal dat
ook nooit waarheid worden.

Lichtflits