De afgelopen week ben ik
het proces van creëren
aan het afsluiten.

Ik merk hoe belangrijk het voor mij is,
om me te hebben uitgesproken.
Om de woorden zwart op wit in
een boek te hebben geplaatst.

Even komt er angst op voor
de consequenties van mijn keuze.
Het voelt als een brandstapel gevoel.
En ik realiseer me dat het iets is
dat in me leeft, dat het iets ouds is,
wat geheeld mag worden.

Dat ik in dit land het recht heb
om te zeggen wat ik denk,
wat ik voel en wat ik zie.
Dat ik die ruimte voor mezelf opeis,
zelfs wanneer men het vervelend vindt.

Hoe belangrijk het is om je eigen
mening te bepalen op basis van feiten.
Zodat je op je eigen fundament kan
gaan staan.

Ineens komt de gedachte omhoog,
dat dit boek eigenlijk vooraf gaat
aan al mijn andere boeken.
De werkelijkheid van de wereld waarin
we leven als startpunt voor het
individuele proces van zelfontwikkeling.

Je losmaken van het groepsdenken,
van dat wat je wordt aangepraat
en beginnen aan je zelf onderzoek.
Wie ben ik, waar sta ik en wat vind ik.

Welke rol wil ik vervullen in het
geheel dat zich nu aandient.
Waar liggen mijn mogelijkheden
om toch een nieuwe wereld vorm te geven.

Geven we onze macht en kracht weg,
aan leiders die zogenaamd het
beste met ons voor hebben.
Wachten we af wat we krijgen.

Of beginnen we aan het creëren
vanuit een duidelijke eigen visie.

Durven we onze nee uit te spreken,
of laten we ons de angst of haat in jagen ?
Geven we de grenzen aan of
accepteren we iedere stap die
over de morele rode lijn wordt gedaan ?

Een ieder moet dat voor zichzelf bepalen.

Door het boek voor de andere boeken te
zetten ontstaat er voor mij een cirkel.
Een teken dat een proces zich heeft
afgerond en een nieuwe kan beginnen.

Ik blijf het bijzonder vinden hoe het werkt.
Diepe innerlijke processen die
in werking worden gezet zodat
heling kan plaatsvinden door het
duister te belichten.

Authentiek Anniek

Heb je belangstelling voor het boek ?

Dit is de link: www.lichtflits.com/winkel