De tekst 1 augustus schreef ik vorig jaar.
Een jaar verder en nooit gedacht
dat het zo zou lopen zoals het liep.
Afslag onverwacht.

Het heeft me uit mijn ritme gehaald,
uit mijn vaste patronen en heel
langzaam ontstaat er iets nieuws.

Ook dit jaar heb ik dit gevoel weer…

1 augustus

Ik weet niet waarom maar
ik voel een bepaalde opluchting
nu het augustus is.

De afgelopen maanden
voelde het onrustig.

Ik voel iets stromen in mij,
alsof ik iets ontvang dat
me rust en ruimte geeft.
Alsof ik een berg beklommen
heb en de top heb bereikt en
stevig op mijn eigen benen sta.

Het was een klim met vele emoties
die me uitnodigden om goed
te blijven kijken en in te voelen.
Met af en toe een uitglijder,
blauwe plekken, een stap terug.

Maar ook de verheldering van
wat belangrijk voor me is,
wat ik bereid ben om op te geven
en nog belangrijker, wat absoluut niet.

Oude delen komen terug.
Ontdaan van de zwaarte,
verdriet en onbegrip.
Schoongemaakt voor een
nieuw begin.

Ik ben blij dat het augustus is.
Op een bepaalde manier
voel ik me opgelucht.

Lichtflits