Ik besteed er de laatste
tijd weinig woorden aan,
en eigenlijk gaat mijn aandacht
daar ook niet meer zoveel naar toe.

Na 5 jaar onderzoek
te hebben gedaan,
weet ik genoeg.
Creatief is men niet,
dus blijft men in hetzelfde
rondje draaien en
in dezelfde frequentie
functioneren.

Het is de energie die ik
kan voelen.
In het moment,
leugen of waarheid.

Ik luister naar de energie
van waarheid en weet dat
die nauwelijks te vinden is
in de media.

De groep die inmiddels weet
hoe de politiek geregeld wordt,
wat er met de kinderen gebeurt,
hoe men je dagelijks een programma
in wil drukken, hoe de prijzen in
de winkels worden geregeld,
waarom de grenzen open staan,
wat er werkelijk is gebeurd in
Covid tijd, wordt groter en groter.

Wat me bij mezelf opvalt is
het geduld dat ik heb ontwikkeld,
het innerlijk weten dat het allemaal
uit gaat komen en dat het schokkend
zal zijn in eerste instantie.
Dat het ons zal verlossen van een
druk die we ons hele leven al voelen.

Als je het een keer weet, dan kan
je het niet meer niet weten.
En zij die dit doen weten dat
steeds meer mensen het weten.

De kunst is om in een frequentie
te gaan zitten waarin zij je niet
kunnen beïnvloeden.
Want hun invloed werkt alleen
wanneer je in boosheid, angst
en onmacht blijft hangen.

De eerste ronde van ontdekken
wat ze allemaal doen, brengt je
als vanzelf naar die emoties.
Ik ben super boos geweest toen
ik ontdekte wat ze met kinderen doen.
Heb me afgevraagd wat ik dan
kan doen en heb ook de angst
wel toegelaten omdat ik zag hoe
goed georganiseerd het is en
hoeveel mensen er moeiteloos
of blind aan meewerken.

En nu voel ik de kracht in mezelf
om stevig in mijn eigen frequentie
te gaan staan en mijn onderscheiding
vermogen te gebruiken om de
leugen eruit te halen en het
programma te doorzien.

Ik doe er niet aan mee.
Volg mijn eigen pad en weet
dat alles op omvallen staat.
Gewoon omdat de groep die
het doorziet groter wordt en
zij in hun zeker weten kunnen
blijven staan en hun eigen pad
van Liefde volgen.

Lichtflits