Na weken iedere nacht
een beetje rondspoken,
val ik eindelijk weer in slaap.

Was wel om 3:33 wakker
maar daar kan ik smakelijk om lachen.
Hoe is het toch mogelijk dat
dat meerdere keren achter
elkaar gebeurt ?

Ik voel mijn lijntje met de kosmos weer
en iedere slaapronde brengt meer
lichamelijke ontspanning.

Wil het lichaam beginnen aan
het helingsproces dan moet het
in ontspanning zijn, alleen wanneer
je je veilig voelt zet je lichaam
dat proces in werking.

Nooit eerder heb ik meegemaakt
dat mijn centrale zenuwstelsel
zo onder spanning stond.
Totale overprikkeling en niets
kunnen verdragen.

Hoog in de ademhaling,
de schouders tegen de oren.
Een gehaast gevoel.

De grap is dat ik heb ontdekt
dat wanneer je zo in spanning zit,
dat je dan niet gaapt en niet droomt
mocht je voor even weg dommelen.

Ik heb begrepen dat deze symptomen
te maken hebben met de energie
die binnen is gekomen, en komt, via de zon.
We zijn elektrische wezens en
er komt veel elektromagnetisme binnen.

Het stroomt door ons lichaam heen
via het centrale zenuwstelsel.
Het brengt verandering en activeert
ons dna waardoor ons bewustzijn
zich kan uitbreiden.

En omdat ons bewustzijn zich uitbreidt,
kunnen we anders tegen oude stukken
aan gaan kijken, voor andere reacties
kiezen en ons losmaken van wat niet langer past.

Na 3 maanden ben ik uit mijn oude ritme,
gewoon omdat ik het niet meer vol
kon houden en er ontstaat nu wat nieuws.

Ik stel mezelf de vraag of ik dat anders
ook had gedaan of dat ik in het oude
zou zijn doorgegaan.

Soms hebben we juist zo’n ervaring nodig
om op een ander pad terecht te komen.
Het voelt niet aangenaam. toch ben
ik nu al blij om te zien wat het me
heeft gebracht.

Lichtflits