Het anders willen is niet genoeg.
Het anders doen is een begin.

Toen ik vroeger als kind van
de hoogste duikplank wilde springen,
zag ik mezelf het al doen.

Ik klom de trap op en
ging op het puntje staan.
En toen kwam de angst,
die mij vertelde dat ik dat
maar niet moest doen.

Ik kon plat op mijn rug vallen,
me pijn doen en mijn lichaam
reageerde door te bevriezen.

Daar stond ik dan op het puntje,
mijn plan om te springen
werd weggevaagd door de angst.

Ik klom naar beneden,
stond weer met beide voeten
op de grond en was
teleurgesteld dat ik het niet durfde.

Toch bleef ik kijken naar
de andere kinderen die het wel durfden.
Ze kwamen bijna allemaal goed terecht,
met een glimlach op hun gezicht
kwamen ze weer boven,
ze hadden genoten van de ervaring.

Dus klom ik weer naar boven,
met de angst onder mijn arm.
Nam een aanloop en ik sprong.

Ik had geen tijd genomen om stil te staan
en mijn hoofd te laten babbelen.
Ik wilde het zo graag 1 keer doen.
En ik deed het.

Lachend kwam ik weer boven.
Trots op mezelf dat ik de ervaring
aan durfde te gaan.

Staan we niet allen van tijd tot tijd
op die hoge duikplank ?
Klaar om nieuwe ervaringen aan te gaan ?

Soms moet je gewoon samen
met de angst springen om te laten zien
dat niet alles waar is wat je denkt.

Het anders willen is niet genoeg.
Het anders doen is een begin.

Lichtflits
Uit het boek Eigen Wijsheid
www.lichtflits.com