Vandaag heb ik het gevoel
weer een belangrijk proces
te hebben afgesloten.

Een oud verhaal kwam boven
en ik werd me er bewust van
dat je als familie ook vast
kunt zitten in een familie dynamiek.

Waar ik dacht zelf alles op een
rij te hebben, kreeg ik toch een
uitnodiging om als zus mezelf
opnieuw neer te zetten.

Het bracht me vele inzichten
nadat ik niet alleen mijn eigen
emoties had gevoeld maar ook
die van ieder gezinslid.

Oude lijnen zijn nu doorgeknipt,
ik heb duidelijk aangegeven dat
ik de oude plek niet meer inneem.
Dat ik niet langer een verbinding
wil vanuit oude pijn.

Dat een ieder zijn eigen stuk
recht aan mag kijken en kiest
voor afsluiting en heling, of niet.

Het brengt van alles in beweging,
op weer een dieper niveau.
En na dagen zware gevoelens
en oude schaduwen, voel ik vandaag
een opluchting en verlichting.

Die oude Anniek, die is er niet meer.
En ik begrijp dat iedereen daar
even aan moet wennen.

Lichtflits