Ik dacht erover na.

Oud en nieuw is nooit
zo mijn ding geweest.
Het idee dat er een nieuw jaar
begint voor de kalender,
en dat we dat vieren,
begrijp ik wel.

Toch voelde het dit jaar
vooral als een laagje chroom.
We kunnen wel doen alsof
voor het hoofd, maar
de natuur hou je niet voor de gek.

Met je hoofd kan je wel iets
nieuws bedenken,
nieuwe voornemens neerzetten.
Zaden zaaien.

Toch weten we allemaal dat
begin winter niet de tijd is
waarop die zaden groeien.

We zijn allemaal onderdeel
van de natuur, we kunnen er
onmogelijk los van staan.

Het is ook niet zo dat wanneer
we beginnen aan een nieuw jaar
dat processen ineens stoppen.

Het nieuwe begin zit voor mijn
gevoel op een ander moment.

Het is goed om alles op een rij
te hebben en te weten waar je
naar toe wilt bewegen.
En zelfs wanneer je dat nog niet
zo helder hebt, laat het zo zijn.

De natuur ondersteunt je met
haar eigen energieën.
Het is een periode van rust,
van zelfzorg, van opladen.

Dus als je het gevoel nog niet
hebt om in beweging te komen,
dan is dat niet eens zo raar.

Je hebt je innerlijk nodig om
het nieuwe neer te zetten.
En dat zal zich melden wanneer
het zover is.

We hebben volgens de natuur,
nog wel even tijd om ons
voor te bereiden.

Neem die tijd gewoon en
realiseer je dat het iedere dag
een beetje lichter wordt.

In je en buiten je.

Laat het zich ontvouwen.

Lichtflits