Het is zoals het is en
het gaat zoals het gaat.

Ik bekijk het centrale zenuwstelsel
inmiddels als de snelweg van licht
dat door ons lichaam gaat.

Ik werk graag met mijn eigen
plaatjes en plaatjes geven mij
de ruimte om mijn eigen innerlijke
stem te horen.

Er komt zoveel nieuwe energie
binnen, lichtenergie, nieuwe informatie
dat het druk is op die snelweg.

Het verlicht knopen van duisternis.
Dingen die we hebben opgespaard
en waarin emoties vast kunnen zitten.

We hebben de gewoonte aangenomen
dat als iets vastloopt of niet goed voelt
om direct de afslag ziekte, falen of
niet goed genoeg zijn te nemen.

Iets wat we liever niet voelen
waardoor we ons er tegen verzetten.

Toch is het voelen van de enige manier
om ook de knopen te ontwarren
waardoor het licht volop door ons
heen kan stromen en er heling kan komen.

Nu we een nieuw pad gaan bewandelen
past het oude echt niet meer.
Het nieuwe pad heeft een hogere frequentie,
en brengt de mogelijkheid om de
oude patronen en gewoontes eerst
los te weken en dan los te laten.

Voor mij gaat het niet om methodes
of rituelen. Ik heb altijd de overtuiging
gehad dat een ieder in staat moet zijn
om gebruik te maken van het eigen
innerlijk systeem.

En dat wanneer je het simpel en
eenvoudig houdt en in contact blijft
met je eigen lichaam en intuïtie,
dicht bij je eigen natuur, je in staat
moet zijn om stappen te maken.

Natuurlijk kunnen we elkaar helpen
door ervaringen te delen.
Toch is volgens mij de verantwoordelijkheid
dragen voor je eigen welzijn en ontwikkeling,
de enige manier om ook daadwerkelijk
stappen te maken.

Vanuit vrije wil en keuze.

We gaan nu als mensheid door
grote processen en we mogen
allemaal onze eigen keuze maken.
Het is logisch dat je weerstand kan
voelen tegen deze verandering,
ook omdat het niet altijd even goed voelt.
Zeker wanneer je een gevoelig systeem hebt.

Ik gebruik tegenwoordig het plaatje
van dat ons zenuwstelsel de
snelweg van licht in ons lichaam is.
Het stroomt volop, laat alle
knopen en weerstand voelen.
En neemt vervolgens van alles mee
zodat het kan worden opgelost.

Ik zie het voor me.
Ben dankbaar dat het loskomt
en eindelijk mijn lichaam verlaat.

Ik laat het zijn zoals het is
en erken het proces.
Zodat ik er geen weerstand op leg.
Een hele uitdaging soms.
Toch is mijn innerlijk heel helder
over dat dit de bedoeling is.

Laat het gaan,
laat het stromen.

Lichtflits